Starostwo
Herb i Flaga
Tablica ogłoszeń
Adresy i telefony
Oferta Gospodarcza
BADANIE SATYSFAKCJI KLIENTA
Oświata
Turystyka
Kultura, Sport
Nabór do Szkół 2010/2011
Biuro Funduszy Pomocowych i Przedsiębiorczości
Lokalny Punkt Informacyjny o Funduszach Europejskich
Organizacje Pozarządowe
Lubuski Fundusz Pożyczkowy
Archiwum Informacji
Promocja zdrowia
Gminy i Miasta
Co i jak w urzędzie - sprawy
Do pobrania (geodezja)
Projekt "Twoja Firma"
Projekt "Ratownicy ponad Granicami"
WebGis
Rezerwat ten został utworzony w 1965 roku. Głównym celem objęcia tego kompleksu leśnego było zachowanie ze względów dydaktycznych i naukowych fragmentu lasu mieszanego, pochodzenia naturalnego. Rezerwat zajmuje powierzchnię 154 ha, z czego 84 ha to różnowiekowa buczyna. Najstarsze drzewa mają 170 - 200 lat, co dla buka jest wiekiem poważnym rezerwat tworzy „wyspę” drzewostanów liściastych w zwartym kompleksie borów sosnowych.
Jak dojechać do rezerwatu?
AUTOBUSEM PKS do wsi Piotrowice. Na zachodnim końcu wsi należy skręcić w lewo. W odległości 300 m znajduje się pomnik przyrody „Dąb Chrobry”. Tu zaczynają się dwa szlak turystyczne - czerwony i niebieski, prowadzące do rezerwatu. Dla turystyki rowerowej i młodszych wycieczkowiczów zalecany jest szlak niebieski.
SAMOCHODEM do parkingu (2,3 km na wschód od wsi Szprotawka lub 4,8 km od wsi Piotrowice). Stąd trzeba podążać pieszo 1,3 km do granicy Rezerwatu.
Trasy wiodące do Rezerwatu, a także przebiegające przez jego teren są udostępnione tylko dla turystyki pieszej i rowerowej. Po wcześniejszym zgłoszeniu wycieczek zorganizowanych Nadleśnictwo Szprotawa zapewnia przewodnika.
Kontakt: Nadleśnictwo Szprotawa, ul. Żagańska 6, 68 - 300 Szprotawa tel. (068) 376 33 79, fax (068) 376 24 62.
Ścieżka dydaktyczna
Ścieżka ta wiedzie wzdłuż żółtego szlaku oraz fragmentu czerwonego. Początek znajduje się przy północnej granicy Rezerwatu, obok tablicy informacyjnej.
Miejsca godne zwiedzenia są oznakowane słupkami numerowymi od 1 do 10. Długość trasy wynosi 2,2 km.
Szlak rozpoczynają „drzwi do lasu” - brama wejściowa do rezerwatu.
Specjaliści doszukali się jeszcze innej wyjątkowej cechy - roślinność runa łączy w sobie cechy Buczyny Sudeckiej (górskiej) i Buczyny Pomorskiej. Ograniczona interwencja leśników w strukturę Rezerwatu ma na celu zachowanie jego stanu i wspieranie „przemiany pokoleń”. Drugim pod względem zajmowania powierzchni gatunkiem jest lipa (27 ha). Tworzy ona tutaj zwarte drzewostany, które są rzadkością w skali krajowej., jak również występuje w zmieszaniu z innymi gatunkami.