Depresja jest jednym z najczęściej występujących schorzeń psychicznych.

10 charakterystycznych objawów depresji:
• smutek, przygnębienie, niemożność odczuwania radości
• zmniejszenie zainteresowań (np. niechęć zajmowania się swoim hobby)
• zmniejszenie aktywności, spowolnienie, apatia, niechęć do działania
• problemy ze snem (bezsenność lub nadmierna senność)
• zmniejszenie apetytu, spadek wagi ciała (rzadziej zwiększenie apetytu i przyrost masy ciała), suchość w ustach
• uczucie ciągłego zmęczenia, brak energii
• lęk, uczucie wewnętrznego napięcia, \"niepokój w środku\"
• trudności w koncentracji i zapamiętywaniu, wrażenie niesprawności intelektualnej
• poczucie beznadziejności, niska samoocena
• dolegliwości bólowe (bóle głowy, brzucha, bóle w klatce piersiowej, nerwobóle
Depresja jest chorobą uleczalną. Prawidłowe leczenie sprawia, że depresja ustępuje u większości chorych, ok. 65-80% pacjentów. Celem leczenia jest usunięcie wszystkich objawów depresji, zarówno psychopatologicznych jak i fizycznych. Sposób leczenia depresji uzależniony jest od przebiegu choroby i czynników ją wywołujących.

Jak pomóc.
 Depresję trzeba leczyć. Gdy podejrzewacie u osoby bliskiej depresję - nakłońcie ją do wizyty u lekarza psychiatry lub psychologa. Jeśli się to nie uda, spróbujcie przynajmniej zasięgnąć opinii lekarza rodzinnego (lub lekarza, do którego chory ma zaufanie). Gdy macie trudności z przekonaniem swojego bliskiego o potrzebie leczenia zwróćcie się po pomoc do osoby, która ma u niego/niej autorytet.
 Przypominajcie choremu o wizytach w poradni i regularnym przyjmowaniu leków. Zbyt wczesne przerwanie leczenia grozi nawrotem objawów.
 Bądźcie cierpliwi i wyrozumiali.
 Nie narzucajcie się, nie starajcie się na siłę chorego rozweselać i organizować mu czas.
 Ale bądźcie w pobliżu i oferujcie swą pomoc
 Zdobądźcie jak najwięcej rzetelnej wiedzy na temat depresji.
 Wszystkie wypowiedzi o samobójstwie traktujcie z powagą. Nie jest prawdą, że jeśli ktoś mówi o samobójstwie to go nie popełni.
 Pamiętajcie o Sobie. Choroba bliskiego może rodzić frustrację, złość, bezsilność, poczucie winy. To jest zrozumiałe. Nie wstydźcie się zasięgnąć porady u psychologa, jak radzić sobie z tymi uczuciami.