Cukrzyca jest to przewlekła choroba metaboliczna, której podstawowym objawem jest podwyższony poziom cukru ( glukozy ) we krwi.

Cukrzyca typu 1 (cukrzyca młodzieńczą bądź insulinozależna  - wywołana jest zniszczeniem komórek beta trzustki, odpowiedzialnych za produkcję i wydzielanie insuliny (insulina to hormon obniżający poziom cukru we krwi). Jedynym możliwym leczeniem tej choroby jest podawanie insuliny oraz właściwe odżywianie i wysiłek fizyczny.
Cukrzyca typu 2 (cukrzyca dorosłych, insulinoniezależna) przyczyną podwyższonego poziomu cukru nie jest brak insuliny, ale jej nieprawidłowe działanie w organizmie. Najczęściej cukrzycy typu 2 towarzyszy otyłość oraz bardzo często nadciśnienie tętnicze. Ten rodzaj cukrzycy występuje u około 80 - 85 % wszystkich pacjentów z cukrzycą, najczęściej u ludzi starszych. Początkowo leczenie tej choroby opiera się na stosowaniu odpowiedniej diety, dostosowanego do możliwości chorego wysiłku fizycznego oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych. Wszyscy jednak chorzy na cukrzycę typu 2 wymagają po pewnym ( różnym ) czasie trwania choroby leczenia insuliną.
Cukrzyca ciężarnych - cukrzyca po raz pierwszy rozpoznana w ciąży i występująca do momentu urodzenia dziecka.
Cukrzyca wtórna - to najbardziej zróżnicowana etiologicznie grupa cukrzyc, które łącznie stanowią około 2-3% wszystkich postaci cukrzycy.

Cukrzycę można rozpoznać jeżeli:
 W przypadkowym badaniu poziom cukru przekracza 200 mg%. Przypadkowy oznacza o dowolnej porze dnia, bez względu na czas jaki upłynął od ostatniego posiłku.
 Stężenie glukozy na czczo ( tj. co najmniej 8 godzin od ostatniego posiłku ) przekracza 125 mg% ( rozpoznanie należy potwierdzić jeszcze jednym pomiarem glukozy na czczo ).
 Poziom cukru jest wyższy od 200 mg% po 2 godzinach od obciążenia 75gramami glukozy rozpuszczonymi w 300ml wody ( doustny test obciążenia glukozą - OGTT ).

Cukrzyca może prowadzić do powikłań.
Mikroangiopatia - uszkodzenie małych naczyń krwionośnych w wyniku których dochodzi do uszkodzenia siatkówki oka , uszkodzenia funkcji nerek, uszkodzenia układu nerwowego np. zaburzenia czucia, drętwienia, bólu lub parzenia części rąk i nóg.
Makroangiopatie - uszkodzenie większych naczyń powodujące chorobę wieńcową , zespół stopy cukrzycowej oraz chorobę niedokrwienną ośrodkowego układu nerwowego
Inne zagrożenia diabetyków:
Hipoglikemia (niedocukrzenie) - stan, w którym ilość glukozy we krwi jest zbyt niska (poniżej 50 - 60 mg%)
Objawy - uczucie silnego głodu, zlewne poty, szybkie bicie serca, dezorientacja, bóle głowy, uczucie niepokoju. Przy bardzo niskim poziomie cukru dochodzi do utraty przytomności, drgawek a nawet śmierci. Najczęściej przyczyną hipoglikemii jest przyjęcie zbyt dużej dawki leku przeciwcukrzycowego, podanie zbyt dużej dawki insuliny, pominięcie posiłku lub nadmierny wysiłek fizyczny , alkohol.
W przypadku wystąpienia hipoglikemii bez utraty przytomności należy niezwłocznie podać choremu cukier w jakiejkolwiek postaci (cukier w kostkach, słodki sok lub inny słodki napój, herbatniki). Do chorego nieprzytomnego należy natychmiast wezwać lekarza . Takiemu choremu NIE MOŻNA nic podawać doustnie (jedynie można włożyć do ust kostkę cukru pomiędzy zęby i policzek).
Hiperglikemia (nadmiar cukru we krwi). Może pojawić się po dużym posiłku lub w czasie choroby. Przedłużone okresy nawet umiarkowanie podwyższonego poziomu cukru mogą prowadzić do poważnych powikłań - rozwoju kwasicy i śpiączki metabolicznej i nie leczone mogą prowadzić do śmierci chorego. Hiperglikemia może również spowodować zapalenie płuc, gruźlicę, zmiany ropne skóry i narządów wewnętrznych, zakażenia stomatologiczne, laryngologiczne i wiele innych
Przyczyny hiperglikemii: nadużycie alkoholu, urazy, odstawienie leków przez chorego bądź zastosowanie zbyt małej dawki leków, zawał serca czy stres emocjonalny.
Ryzyko wystąpienia cukrzycy
 Cukrzyca ma podłoże genetyczne, ryzyko rośnie u osób spokrewnionych z chorymi na cukrzycę
 Wiek - dlatego też osoby po 45 roku życia powinny przynajmniej jeden raz do roku kontrolować poziom cukru.
 Nadciśnienie tętnicze i zaburzenie gospodarki lipidowej
 Otyłość i siedzący tryb życia,